သမိုင္းစာမ်က္ႏွာေပၚမွ သင္ခန္းစာမ်ား(၁)

အစၥလာမ္သာသနာကို သက္၀င္ယံုၾကည္ေသာ မြတ္စလင္မ္တို႔သည္ ေျမျပင္အရပ္ရပ္ တြင္ေနထုိင္ၾကၿပီး လူမ်ိဳးအသီးသီးျဖစ္လ်က္လည္းေကာင္း၊ ယဥ္ေက်းမႈ အသီးသီးျဖစ္လ်က္ လည္းေကာင္း၊ စကားအေျပာအဆိုကဲြျပားလ်က္ လည္းေကာင္းရွိလင့္ကစား တစ္ပါးတည္း ေသာ ကိုးကြယ္ရာအရွင္အျဖစ္ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ကို သက္၀င္ယံုၾကည္ၾကေလ သည္။ ေနာက္ဆံုးေပၚထြန္းခဲ့ေသာ တမန္ေတာ္ျမတ္မုဟမၼဒ္ ၏ေနာက္လိုက္အျဖစ္ လည္းေကာင္း၊ မ်က္ႏွာမူရာအရပ္ တစ္ခုတည္းကို မ်က္ႏွာမူရာတြင္လည္းေကာင္း၊ တစ္ေစာင္တည္း ေသာ က်မ္းကို ျပည့္၀ကုံလံုျပီးျပည့္စံုေသာ ဘ၀လမ္းညႊန္အျဖစ္ လိုက္နာရာတြင္လည္းေကာင္း၊ ထပ္ တူထပ္မွ် ျဖစ္ၾကကုန္သည္။

ကိုယ္က်င့္တရားတြင္ အျမတ္ဆံုး၊ က်င့္စဥ္က်င့္ရပ္တြင္ အစင္ၾကယ္ဆံုး၊ လူမႈေရးတာ ၀န္တြင္အပီျပင္ဆံုး၊ လူ႔အက်ိဳးျပဳရာတြင္အထက္ျမက္ဆံုး အုပ္စုအျဖစ္အတိတ္သမိုင္းက သက္ ေသခံလ်က္ရွိသည္။

ကမာၻ႔သမိုင္းမွတ္တိုင္မ်ားအနက္ အတိအက်မွတ္တိုင္တစ္ခုကို ေထာက္ျပရေသာ္၊ ၁၈၈၂ခုႏွစ္ အီဂ်စ္ႏိုင္ငံ၏ ““ေသာက္ဖီးက္ သစၥာေဖါက္မႈအေရး”” ေၾကာင့္ ၿဗိတိသွ်တို႔သည္ အစၥလာမ္သာ သနာ၀င္တို႔၏ နယ္ေျမမ်ားအနက္ အမာခံေဒသတစ္ခုျဖစ္ေသာ၊ အီဂ်စ္ႏိုင္ငံကို စတင္တိုက္ ခိုက္ သိမ္း ပိုက္ႏိုင္ခဲ့သည္။ မြတ္စလင္မ္တို႔ဖက္မွ အူူရာဘီေခါင္းေဆာင္မႈျဖင့္ ျပန္လွန္တိုက္ ခိုက္ခဲ့ေသာ္လည္း ေခတ္မွီလက္နက္အင္အား မမွ်တမႈေၾကာင့္မြတ္စလင္မ္တို႔ုစစ္ရံႈးၿပီး ၿဗိတိ သွ်တို႔သည္ နယ္ေျမတစ္ခုကို ေျခကုတ္ ရခဲ့သည္။

လက္နက္အင္အားေၾကာင့္ တစ္ႀကိမ္ထိုးေဖါက္၀င္ေရာက္ ႏိုင္လင့္ကစား မြတ္စလင္မ္ တို႔သည္ ႏိုးၾကားထက္မ်က္ တက္ႂကြသူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ သူတို႔အားလံုးထံတြင္ လူ႔ဘ၀ဖံြ႕ၿဖိဳး တိုးတက္မႈ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ပို႔ခ်ေသာ ဘ၀လမ္းညႊန္မႈက်မ္းရွိသည္။ ထိုလမ္းၫႊန္က်မ္းမွာ မည္ သည့္အရပ္တြင္ရွိသည့္ မြတ္စလင္မ္၊ မည္သည့္အမိဘာသာစကားကိုပင္ ေျပာေျပာ၊ မူရင္းအား ျဖင့္ အရဗီစာေပႏွင့္ေရးသားထားေသာက်မ္းကို ဖတ္ရြတ္ရာတြင္၊ နားလည္ သေဘာေပါက္ရာ တြင္၊လက္ေတြ႕လိုက္နာက်င့္သံုးရာတြင္ အားလံုးေသာမြတ္စလင္မ္တို႔တြင္ တူညီခ်က္ တစ္ရပ္ ရွိသည္ကို ၿဗိတိသွ်တို႔က တျဖည္းျဖည္းေလ့လာ ေတြ႕ရွိရေလသည္။

ထို႕ေၾကာင့္ ၿဗိတိသွ်တို႔သည္ မြတ္စလင္မ္တို႔၏ နယ္ေျမတစ္ကြက္ကို အခ်ိန္ေတာ္ၾကာ အုပ္စိုးႏိုင္ဖို႔ရာ အခက္အခဲရွိၾကေၾကာင္း သိျမင္လာေလသည္။ ရရွိၿပီးျဖစ္ေသာ နယ္ေျမကို ေကာင္းစြာအုပ္ခ်ဳပ္ႏိုင္ေရး၊ ေနာက္ထပ္ မြတ္စလင္မ္မ်ား၏ နယ္ေျမမ်ားကို ဆက္ခါဆက္ခါ သိမ္းပိုက္ႏုိင္ေရးအတြက္ ၿဗိတိသွ်တို႔ အျပင္းအထန္ ဆက္လက္ေလ့လာ ၾကေလေတာ့သည္။

စစ္ပဲြမ်ားအပဲြပဲြႏႊဲၿပီး အသက္ေပါင္းမ်ားစြာ ေသဆံုးၿပီးမွ ေအာင္ျမင္ျခင္းထက္ ရန္သူျဖစ္သူမ်ားကပင္ အညံ့ခံလက္ေျမႇာက္အရံႈးေပးၿပီး ကၽြန္ ေတာ္တို႔မြတ္စလင္မ္မ်ားအ တြက္ အသင္တို႔ၿဗိတိသွ်မ်ားသာ အုပ္ခ်ဳပ္စိုးမိုးသူအရွင္သခင္မ်ားျဖစ္သည္ဟု မြတ္စလင္မ္ တို႔၏ လက္ေတြ႕ဘ၀ကပင္ သက္ ေသခံလာရေလာက္ေအာင္ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ခ်က္ တစ္ရပ္ကို ျပဳလုပ္ခဲ့ေလသည္။

သာမန္အားျဖင့္ေျပာရလွ်င္ လိမ္မာပါးနပ္သည္ဟု ဆိုႏိုင္ေသာ္လည္း အၾကံပက္စက္ ေသာ ၿဗိတိသွ်တို႔မွာ အသိၪဏ္ျဖင့္ ပရိယာယ္ကိုသံုးစဲြရာတြင္ အလြန္ထက္ျမက္ေလသည္။ တစ္ဖက္သားအေပၚ လိမ္လည္လွည္႔ျဖားရာတြင္ တစ္ဖက္ရန္သူက အလိမ္ခံရသည္ဟု မထင္ သည့္အျပင္ေက်းဇူးရွင္ဟုပင္ ထင္မွတ္လာရန္ ျပဳႏိုင္စြမ္းရွိ၏။ ရန္သူသည္ မိမိႏွင့္ ေနာင္လာ ေနာက္သားမ်ဳိးဆက္မ်ားကိုပင္ ယင္းအေမြဆိုးကို မက္မက္ေမာေမာလိုလိုခ်င္ခ်င ္ဆက္ခံယူ ေစၾကသည္။

နယ္ခ်ဲ႕ၿဗိတိသွ်တို႔သည္ ထိပ္တိုက္ေတြ႕ေနရေသာ မြတ္စလင္မ္အင္အားစု အေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေကာင္းစြာေလ့လာဆည္းပူးၿပီး ထိုအခ်ိန္ထိုအခါက ၿဗိတိသွ်အစိုးရ၏ နန္းရင္း၀န္ ““ ၀ီလ်ံအက္(ဒ္)၀ါဒ္ဂလက္စတံုုး (၁၈၀၉-၁၈၉၈)သည္ မိမိ၏ ပါလီမန္တြင္ မြတ္စလင္မ္တို႔ အေပၚ ထာ၀စဥ္ေအာင္ႏိုင္ေရး သုေတသနစာတမ္းတစ္ေစာင္ တင္သြင္းခဲ့သည္။

မစၥတာ၊ ဂလက္စတံုးသည္ ၿဗိတိသွ်ပါလီမန္လႊြတ္ေတာ္တြင္ မိန္႔ခြန္းေျပာၾကားရင္း က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္ကို မိမိလက္တြင္ ကိုင္လ်က္၊-


““ ရဲေဘာ္တို႔ အဲဒီက်မ္းစာအုပ္ဟာ မြတ္စလင္မ္တို႔ဘ၀တည္ ေဆာက္မႈအတြက္ ဥပေဒျဖစ္တယ္။ မြတ္စလင္မ္ေတြဟာ ဒီက်မ္းကိုသေဘာေပါက္ၿပီး လက္ေတြ႕လိုက္နာက်င့္ သံုးေနသမွ် ကာလပတ္လံုး ကၽြႏ္ုပ္တို႔ၿဗိတိသွ်မ်ားအပါအ၀င္ မည္သည့္လူမ်ိဳးမွ် မြတ္စလင္မ္ တို႔ကို ဖိႏွိပ္အုပ္ခ်ဳပ္ေနႏိုင္မွာမဟုတ္။ ၄င္းတို႔နယ္ေျမမ်ားတြင္ ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ေအးခ်မ္းစြာႀကီးစိုး ႏိုင္ၾကမွာမဟုတ္ဘူး။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုေတာ့ မြတ္စလင္မ္တို႔ရဲ႕အေတြး အေခၚအေမွ်ာ္အ ျမင္၊ လုပ္ရည္ကိုင္ရည္မ်ားကို ထက္ျမက္ျမင့္မားေအာင္ သြန္သင္ရာမွာ ဘယ္လုပ္ငန္းတာ၀န္ ၀တၱတရားနဲ႔ ေဆာင္ရြက္မႈေတြလုပ္ရင္းျဖင့္ ဘ၀တည္ေဆာက္ရတယ္လို႔ တစ္ေသြ မတိမ္း လိုက္နာရန္ မြတ္စလင္မ္ ေယာက်္ားမိန္းမတို႔အား ဒီက်မ္းကျပဌာန္းထားတယ္”” “ “ဒီေတာ့ ၿဗိတိသွ်အာဏာပိုင္ေတြဟာ ေရာက္ေလရာအရပ္မွာရွိတဲ့ မြတ္စလင္မ္ေတြအတြက္ အလိမၼာတ ရားသံုးၿပီး ေအာက္ပါပညာ ေရးမူ၀ါဒတစ္ခုကို မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစား အေကာင္အထည္ေဖၚ ၾကရမယ္ ”

ၿဗိတိသွ်နန္းရင္း၀န္ ဂလက္စတံုးက မြတ္စလင္မ္တို႔အတြက္ ပညာ ေရးမူ၀ါဒ ျပဌာန္း ခ်က္မွာ၊-

(၁) အစၥလာမ္သာသနာသည္ မြတ္စလင္မ္အားလံုးကို ေန႔စဥ္ႏွင့္တစ္သက္တာပတ္လံုး အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္အား တသသတိရလ်က္၊ ၀တ္ျပဳလ်က္၊ ရွိေနရမည္ျဖစ္သည္။ တစ္ကိုယ္ ရည္ တစ္ကာယ တရားဘ၀နာ စီးျဖန္းၿပီး ဤေလာကအလွကို ရြံရွာမုန္းတီးမႈကိုသာ ျပဌာန္း ေၾကာင္း ေကာင္းစြာသေဘာေပါက္ေစရမည္။ ဤလူ႔ေဘာင္ေလာကသည္ အကုသိုလ္အတိ ၿပီးလ်က္ရွိၿပီး ေကာင္းမႈႏွင့္မေကာင္းမႈကို နားလည္သည့္ကယ္ တင္ရွင္လမ္းျပမ်ားကို ရွာေဖြၿပီး တပည့္ခံလိုက္နာၾကရမည္ဟု သင္ၾကားေပးရမည္။

(၂) ကုရ္အာန္သည္ အလြန္ျမင့္ျမတ္ေသာက်မ္းျဖစ္သည္။ လူတိုင္းႏွင့္မဆိုင္။ လူတိုင္းမ ေလ့လာရ။ သာမန္လူသားမ်ား ေလ့လာပါက လမ္းလဲြသြားမည္။ က်မ္းျမတ္ကို ဖြင့္ဆိုရန္မွာ ဘာသာေရးပညာရွင္ အလင္းရပုဂ္ၢဳိလ္မ်ားသာ ဖြင့္ဆိုႏိုင္သည္။ ထိုပုဂ္ၢိဳလ္တို႔၏ သင္ၾကားျပ သမႈကိုသာခံယူရမည္။ သာမန္မြတ္စလင္မ္မ်ားအဖို႔ အသံထုတ္ရုံသက္သက္ နားလည္သ ေဘာေပါက္ရန္မလုိပဲ ရြတ္ဖတ္သရဇၥ်ာယ္ရံုျဖင့္ လာဘ္လာဘတိုးပြားၿပီး လံုေလာက္လွၿပီဟု သာ သင္ၾကားပို႕ခ်ေပးရမည္။

ဒီအခ်က္ႏွစ္ခ်က္ကို ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ မြတ္စလင္မ္မ်ားအား ပို႔ခ်ၿပီး အသားေသေနေအာင္ ျပဳလုပ္ႏိုင္လွ်င္ တို႔နယ္ခ်ဲ႕ၿဗိတိသွ်တို႔အတြက္ မြတ္စလင္မ္မ်ားကို လက္နက္ဆဲြကိုင္ တိုက္ခိုက္ ေနစရာမလို။ ယွဥ္ၿပိဳင္ႀကိဳးစား ေနရန္မလိုပဲ သူတို႔သည္ တို႔အဖို႔ထာ၀ရ အလုပ္အေကၽြးျပဳမည့္ တပည့္ေကာင္း၊ ကၽြန္ေကာင္းမ်ားအျဖစ္ ကမာၻတည္သေရြ႕ ရပ္တည္ေနၾကမည္ မွာေျမႀကီး လက္ခတ္မလဲြပင္ ျဖစ္သည္။

ဤကဲ့သို႔ သင္ၾကားေပးျခင္းမ်ိဳးမဟုတ္ပဲ အကယ္၍ ကုရ္အာန္လမ္း ၫႊန္မႈကို မြတ္စ လင္မ္မ်ား ဖတ္ရြတ္ေလ့လာၿပီး နားလည္သေဘာေပါက္သည္ ဆိုသည္ႏွင့္ ဧကန္အမွန္ အစၥလာမ္သည္၊-

(၁) လူမႈဆက္ဆံေရး၊ စီးပြားေရး၊ ႀကီးပြားေရးတို႔ကို လူ႔ေလာကတစ္ ခြင္တြင္ တစ္ သက္္ပတ္လံုး မည္သုိ႔ဆည္းပူးရွာေဖြခံစား၍ ဤသာယာ၀ေျပာေသာ ေလာကသစ္ကို တည္ ေဆာက္ရန္သင္ၾကားေပးသည့္ လမ္းၫႊန္ျဖစ္ေၾကာင္း သိသြားၾကေပမည္။အဲဒီအခါ တ႔ိုၿဗိတိသွ် တို႔အဖို႔ ဒီေလာကႀကီးတြင္ ႀကီးပြားခ်မ္းသာတိုးတက္ဖို႔ ရွိေတာ့မည္ မဟုတ္သျဖင့္ မြတ္စလင္မ္ မ်ားအား ကုရ္အာန္ပါ လူမႈဆက္ဆံေရး၊ စီးပြားေရး၊ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈ ဆိုင္ရာ နားလည္သ ေဘာေပါက္ျခင္း မရွိေစပဲ အဖတ္သက္သက္(Mere Recitation) ျဖင့္ အလြန္မတန္ျပည့္စံု ၿပီဟုသိေစလ်က္ ျမင္သာျမင္မၾကင္ေစႏွင့္၊ ဖတ္သာဖတ္ေစ နားလည္ရန္ သေဘာေပါက္ရန္ စိတ္ကူးမေပၚေစႏွင့္။

(၂) အစၥလာမ္သည္ လူတို႔ေနထိုင္အသက္ရွင္ရာ ရပ္ကြက္နယ္ ပယ္၊ တိုင္းျပည္ လူ႔ေဘာင္တစ္ခုလံုးကို မည္သို႔မည္ပံု စီမံကြပ္ကဲအုပ္ခ်ဳပ္ရမည္ကို သင္ၾကားေပးေသာစနစ္ က်င့္စဥ္တစ္ခုျဖစ္သည္ကို လံုး၀အသိ မေပးရ။ ဒီနည္းေတြ ကုရ္အာန္မွာပါလို႔ ပါမွန္းမသိေစရ။ ကုသိုလ္ရေရး၊ ဂ်ႏၷသ္ရေရးအတြက္ ထပ္တစ္လဲလဲ ရြတ္ဖတ္ေစရမည္။ ဒါမွသာ ဒီေျမဒီမိုးရွိရွိ သမွ်၊ တို႔ရဲ႕ပိုင္နက္ျဖစ္ၿပီး မြတ္စလင္မ္ေတြဟာ ယင္းပိုင္နက္မွ သစၥာအရွိဆံုး ေက်းကၽြန္မ်ား အျဖစ္ သားစဥ္ေျမးဆက္ ရပ္တည္ေနမည္ျဖစ္သည္။

(၃) အစၥလာမ္သည္ လူသားတို႔ဘ၀ျဖစ္စဥ္၊ လူသားဘ၀၏ ရည္ရြယ္ခ်က္၊ လူ႕တန္ဖိုး၊ လူ႕အရည္အေသြးျဖင့္ အျပည့္အ၀ ေနထုိင္အသက္ ရွင္သန္ရန္ လမ္းၫႊန္ျပထားသည္ကို လံုး၀ျပည့္ဖံုးကားခ်ၿပီး ေသေန႔ေမြးေန႔ႏွစ္ေန႔အတြင္း ဘ၀ကိုအရံႈးေပးလက္ေျမႇာက္ၿပီး အညံ့ဆံုး သတၱ၀ါအျဖစ္ မိမိကိုယ္ကို ခံယူထားရုံမွ် အသိေပးပါ။

(၄) အစၥလာမ္သာသနာတြင္ အဆိုအမ်ိဳးမ်ိဳး အေတြးအေခၚကင္းမဲ့ေသာ ပံုျပင္ဒ႑ာရီ သိန္းေသာင္းျဖင့္ သံသယျဖစ္ဖြယ္ အသြယ္သြယ္ႏွင့္ အျငင္းပြားစရာမ်ား ျပည့္ႏွက္လ်က္ အေသးအဖဲြကဲြဲလဲြခ်က္မ်ားအေပၚ ျငင္းခံုေနျခင္း၊ ခုိက္ရန္ျဖစ္ပြားေနျခင္း၊ မြတ္စလင္မ္အခ်င္း ခ်င္း တစ္ဖက္ႏွင့္တစ္ဖက္ ပုတ္ခတ္ေျပာဆိုေနျခင္း၊ အေသသတ္ႏိုင္သည္အထိ တိုင္ပဲြ၀င္ျခင္း သည္ သာသနာ့အာဇာနည္ဘဲြ႕ရၿပီး သာသနာကို ခ်စ္သည့္သူတိုင္း ျပဳကိုျပဳရမည့္ တာ၀န္ျဖစ္ သည္ဟု သိနားလည္ေစရမည္ ဟူေသာမိန္႔ခြန္းျဖင့္ ““ဂလက္စတံုး”” က မိန္႔ခြန္းကိုအဆံုး သတ္ခဲ့သည္။

ဤေနရာတြင္ ၀ိတိုရိယေခတ္ ၿဗိတိသွ်နန္းရင္း၀န္ ““ဂလက္စတံုး””အေၾကာင္း အနည္း ငယ္ေျပာလိုသည္။ သူသည္ ၿဗိတိသွ်သမိုင္းတြင္ ေက်ာ္ၾကားဆံုး၊ အေတာ္ဆံုး အစြမ္းေဆာင္ ႏိုင္ဆံုုး ႏိုင္ငံေရးသမားတစ္ဦးျဖစ္သည္။

၁၈၆၈မွ၁၈၉၄ခုႏွင့္အတြင္း ၿဗိတိသွ်နန္းရင္၀န္အျဖစ္ ေလးႀကိမ္တိုင္တိုင္ ေရြးခ်ယ္ခံခဲ့ရသူျဖစ္ သည္။

ဦးျမတ္သူ၏ေဆာင္းပါး Ref : www.quraninburmese.com
Ref : Islam Yaungche Society (IYS) Group

အြန္လိုင္းေသာင္းၾကမ္းသူမ်ားအတြက္... ယိုသူမရွက္ ျမင္သူရွက္

.
လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳးတည္းကို ဗဟုိျပဳၿပီး ကိုယ့္လူမ်ိဳးသည္မွ အမွန္အကန္ဆံုး အျမင့္ျမတ္ဆံုး၊ အေကာင္းဆုံးလို႔ ထင္ျမင္သူ၊ လူမ်ိဳးႏြယ္ျခား၊ အယူျခား၊ ဘာသာျခားမ်ားအား မလိုတမာ ရန္ရွာ မ်က္မုန္းက်ိဳးတတ္သူ- လူစားမ်ိဳးကို Racist (မဟာလူမ်ိဳးႀကီး၀ါဒီ)လို႔ ေခၚပါတယ္။ ဒီ Racist ေတြဟာ အျခားလူမ်ိဳးႏြယ္-မိမိအယူမွအပ အျခားသူ၏ အယူအဆမ်ား ပ်က္စီးရာ ပ်က္စီးေၾကာင္း အၿမဲႀကံစည္ေနတတ္တယ္။ သူတို႔ရဲ႔ ေသြးသားလည္ပတ္မႈထဲမွာ လူမ်ိဳးေရးမုန္တီးမႈေတြ စီဆင္းလည္ပတ္ေနေလ့ရွိပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ အဲ့ဒီလို အေျခခံစိတ္ ရွိတဲ့လူေတြဟာ- ပညာသင္ေသာ္လည္း စစ္မွန္တဲ့ပညာကို တတ္ေျမာက္ႏိုင္တဲ့အင္အား၊ ကမၻာရပ္ရပ္ကို ေလွ်ာက္လည္ေသာ္လည္း မွန္ ကန္တဲ့ အျမင္နဲ႔ ဗဟုသုတ အသြယ္သြယ္ကို လက္ခံရယူႏိုင္တဲ့အင္အား- သတၱ၀ါေတြကို ေမတၱာထားပါလို႔ ကိုယ္တိုင္ေရရြတ္ေနေသာ္ လည္း မိမိလူမ်ိဳးမွအပ အျခားသူမ်ားကို ေမတၱာထားရမယ့္ သတၱ၀ါေတြလို႔ သိျမင္ခံစားႏိုင္တဲ့ အင္အားမ်ား ဆုတ္ယုတ္ပ်က္စီး ေနသူေတြ ျဖစ္ပါတယ္။

ေနာက္တစ္ခုက- ဒီလို လူမ်ိဳးေတြမွာ အာဏာရွင္စိတ္ သို႔မဟုတ္ ႀကီးႏိုင္ငယ္ညႇင္းစိတ္ေတြ ကိန္း၀ပ္ေနတတ္ပါတယ္။ သူတို႔ဟာ မိမိ ဘက္က အႏိုင္ရမယ္ထင္ရင္ အႀကီးအက်ယ္ မိုက္ဂုဏ္ကို ျပေလ့ရွိၿပီး- မ်က္ႏွာေထာက္ထား သနားညႇာတာစိတ္ မရွိ- လူမ်ိဳးငယ္မ်ားရဲ႔ လူမမယ္ ကေလး ေတြကိုပါ မ်ိဳးတုံး သတ္ျဖတ္တတ္တဲ့ အက်င့္ထိ ရွိတတ္ပါတယ္။ အဲ့ဒီလို စိတ္ေနစိတ္ထား ရွိတဲ့ လူမ်ိဳးထဲက အာဏာ ရလာရင္ သူဟာ အင္မတန္ ရက္စက္ယုတ္မာတဲ့ အာဏာရွင္ Brutal Dictator ျဖစ္လာပါေတာ့တယ္။

တိုင္းျပည္တစ္ျပည္ သို႔မဟုတ္ ႏိုင္ငံတစ္ခုမွာ Brutal Dictator ေတြ ဆက္တိုက္ေပၚေပါက္ေနရင္ အဲ့ဒီလိုတိုင္းျပည္မ်ိဳးမွာ Flag Waving လို႔ ေခၚတဲ့ မ်က္ကန္းမ်ိဳးခ်စ္၀ါဒီေတြ မ်ားလို႔လို႔ ပညာရွင္ေတြက သံုးသပ္ၾကပါတယ္။ သူတို႔ေတြမွာ xenophobia လို႔ေခၚတဲ့ ႏိုင္ငံျခားမုန္း ေရာဂါမ်ိဳးလည္း စြဲကပ္ေနေလ့ရွိတတ္ပါတယ္။ တနည္းအားျဖင့္ မိမိ၌ မရွိေသြးႀကီး ေရာဂါ စြဲကပ္ေနျခင္း ျဖစ္ပတယ္။ ဒီလိုတိုင္းျပည္ မ်ိဳးမွာ ရွိတဲ့ လူနည္းစု မ်ိဳးႏြယ္ေတြ၊ လူနည္း သက္၀င္ယံုၾကည္တဲ့ ဘာသာတရား ေအာက္က လူသားေတြဟာ အင္မတန္ ရက္စက္ ၾကမ္းၾကဳတ္တဲ့ ေပၚလစီေတြ၊ လူမ်ိဳးေရး မုန္းတီးမႈ ဖန္တီးခ်က္ေတြေအာက္မွာ မခ်ိတင္ကဲ ခံစားရေလ့ ရွိပါတယ္။

ဒီလို တိုင္းျပည္မ်ိဳးမွာပဲ- တစ္ႏိုင္ငံလံုးနဲ႔ လူသားအားလံုးကို ကိုယ္စားျပဳတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းမ်ိဳးလည္း ေပၚထြန္းတတ္ပါတယ္။ အဲ့ဒီ လိုေပၚထြန္းလာတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေတြ သို႔မဟုတ္ သူတို႔ရဲ႔ မ်က္ကန္းမ်ိဳးခ်စ္ မိရိုးဖလာထဲက ရုန္းထြက္လာတဲ့ လူသားေတြဟာ- အင္မတန္ မာေက်ာတဲ့ ေက်ာက္ေတာင္ေက်ာက္ခဲထုကို ထိုးေဖါက္ထြက္လာရတဲ့ သေဘာေၾကာင့္ အရည္အေသြးမ်ား ပိုမို ေတာက္ေျပာင္ေလ့ရွိ ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေရမ်ားေရႏိုင္- မီးမ်ားမီးႏိုင္ဆိုေတာ့- အေမွာင္ထုကို ထိုးေဖါက္မယ့္ အင္အားက အေမွာင္ထုထက္ ပိုၿပီး ႀကီးမားမွ ထိုးေဖါက္ႏိုင္မွာပါ။

အလြန္တရာ ပြင့္လင္းလာၿပီး၊ ကမၻာ့ေဒသ တစ္ခုတစ္ခု ဘာေတြလုပ္ေနတယ္။ ဘယ္လိုေဆာင္ရြက္ေနတယ္- ဆိုတာေတြကို ဖံုးဖိထား လို႔ မရႏိုင္ေတာ့တဲ့ ဒီေခတ္ ဒီကမၻာႀ့ကီးမွာေတာ့ ဒီလိုတိုင္းေဒသက လူေတြဟာ အရွက္ကြဲ အက်ိဳးနဲလာရပါေတာ့တယ္။ လူရာမ၀င္- လူမသတီစရာ ျဖစ္လာရပါေတာ့တယ္။လူ႔အသို္င္းအ၀ိုင္း တစ္ခုမွာ လူတစ္ေယာက္ဟာ အာဏာကို စြဲကိုင္ထားလို႔ အာဏာစက္နဲ႔ ရမ္းခ်င္တိုင္းရမ္း ေနတာကို လူထုက မတတ္ ႏိုင္ေပမယ့္- လူထုကိုယ္တိုင္က ဘာအာဏာမွ မရွိဘဲ ႀကီးႏိုင္ငယ္ညႇင္းစိတ္ေတြ ရွိေနရင္- အဲ့ဒီ လူ႔အသိုင္းအ၀ိုင္း ရြံရွာစရာ အသိုင္း အ၀ိုင္း ျဖစ္တယ္လို႔- ကမၻာ့လူယဥ္ေက်းေတြက သတ္မွတ္လာပါတယ္။ "အမိယုတ္ေတာ့ ၾကမ္း။ အဖယုတ္ေတာ့ ရမ္း" ဆို တဲ့ ျမန္မာ စကားပံုလို လူအသိုင္းအ၀ိုင္းတစ္ခုက လူေတြမွ ၾကမ္းတမ္း ရမ္းကား ေနသူ မ်ားရင္ အဲ့ဒီ လူ႔အသိုင္းအ၀ိုင္းရဲ႔ မ်ိဳးရိုးဂုဏ္သိကၡာကိုပါ ထိ ခိုက္ရပါေတာ့တယ္။

ဒီအေျခအေနမွာ- မိမိလူမ်ိဳး-မိမိတိုင္းျပည္ကို အရွက္ကြဲရျခင္းက လြတ္ေျမာက္လိုသူတိုင္းက ယုတ္မာရမ္းကား ေနသူအားလံုးကို ရတဲ့ နည္းနဲ႔ ၀ိုင္း၀န္းေတာ္လွန္ဘို႔ လိုပါတယ္။ ယုတ္မာရမ္းကားမႈကို လႊတ္ေပးထားရင္ သို႔မဟုတ္ မသိက်ိဳးကၽြံျပဳထားရင္ အဲ့ဒီလူဟာ မိမိ တိုင္းျပည္ မိမိလူမ်ိဳးအတြက္ တာ၀န္မေက် ျဖစ္ရပါမယ္။ မိမိတိုင္းျပည္ မိမိလူမ်ိဳးရဲ႔ အရွက္သိကၡာကို မေစာင့္ေရွာက္သူ- သို႔မဟုတ္ တစ္ ကိုယ္ေကာင္းဆန္သူ ျဖစ္ရပါေတာ့မယ္။ အခ်ိဳ႔ကလည္း- တဘက္မွာ လူႀကီးလူေကာင္းဟန္ေဆာင္တယ္။ ေနာက္တစ္ဘက္မွာ သူ႔ႏွလံုးသားက အမုန္းေရာဂါကို မကုသႏိုင္ဘူး- ဒီေတာ့ ေျဗာင္မိုက္- ေျဗာင္ရမ္းတဲ့ အာဏာရွင္ေတြကို မေထာက္ခံသလိုနဲ႔- အမည္မေပၚတဲ့နည္းေတြနဲ႔ ၀ါဒျဖန္႔ခ်ီေရးနည္း စနစ္ေတြကို သံုးၿပီး မိမိနဲ႔ အယူမတူသူေတြ၊ လူမ်ိဳးႏြယ္ အငယ္ေတြ-ဆန္႔က်င္မုန္းတီးေရး စာေတြ ျဖန္႔ခ်ီပါေတာ့တယ္။

တကယ္ေတာ့ အဲ့ဒီလို လုပ္ရပ္မ်ိဳးဟာ ေစာ္ကားခံရသူကို မသင့္ပဲ- ကိုယ့္အမႈ ကိုယ့္ပတ္ ျဖစ္လာရပါေတာ့တယ္။ ေစာ္ကားခံရတဲ့ လူမ်ိဳး ဆိုတာ- ခံႏိုင္ရည္ရွိေအာင္- ခုခံကာကြယ္တတ္ေအာင္ ဘက္ေပါင္းစံုက ေလ့က်င့္သင္ၾကားလာပါေတာ့တယ္။ ေစာ္ကားခံရတဲ့ လူမ်ိဳးေတြ သာ အရည္အခ်င္းေတြ ျမင့္မာလာၿပီး- ေစာ္ကားျခင္းအမႈကို ျပဳေနသူေတြဟာ သူ႔ေဒါသနဲ႔သူ ေမာဟိုက္လာေတာ့မွာ ျဖစ္တယ္။

အဲ့ဒီလို အမည္မေဖၚလိုသူ ကုပ္ကျမင္း သတၱိရွင္ေတြဟာ အင္တာနက္ေတြမွာ ဆိုလည္း IP ဖြက္ၿပီး cbox ေတြမွာ ခိုးေၾကာင္ခိုး၀ွက္ စာပို႔ တာမ်ိဳး- စတဲ့ အမ်ိဳးသိကၡာမေထာက္၊ သူခိုးဇာတိျပတာေတြလည္း ရွိတတ္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဘယ္အရာေတြ- ဘယ္ေလာက္မ်ား ဖံုးကြယ္ထားလို႔ ရလို႔လဲ။အခုေခတ္မွာ- အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာမ်ားက ဘာသာေရးမုန္းတီးမႈ။ လူမ်ိဳးေရးမုန္းတီမႈေတြကို ဒီလို ကုပ္ကျမင္းသတၱိ သို႔မဟုတ္ သူခိုး သူ၀ွက္ ဗ်ဴဟာေတြနဲ႔ ျဖန္႔ခ်ီေနတာေတြ ေဖါင္းပြေနပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္- ဒီလိုအလုပ္မ်ိဳးကို ဇီယြန္၀ါဒီေတြက ကမၻာ့ဘာသာစကား ႀကီးေတြနဲ႔ ျဖန္႔ခ်ီတတ္ပါတယ္။ ဒါေတြကို မ်က္ကန္းမ်ိဳးခ်စ္၀ါဒီေတြ ႀကီးစိုးတဲ့ တိုင္းျပည္ေလးေတြက- မ်က္ကန္းမ်ိဳးခ်စ္ အေလ့ေပါက္ေတြ က ခိုးခ်- အတုယူၿပီး ဆက္လက္၀ါဒျဖန္႔ခ်ီျခင္းမ်ားကို ထမင္းစား ကၽြန္ခံ လိုက္လုပ္ေပးေနတာေတြကို ေတြ႔ရေတာ့- မိမိတိုင္းျပည္ရဲ႔ သိကၡာအတြက္ အလြန္တရာ မ်က္ႏွာပူစရာ ျဖစ္ေနရပါေတာ့တယ္။

သူတို႔ လုပ္တာ ဘယ္သူ႔ကိုမွ မထိခိုက္ဘူး။ သူတို႔မုန္းတဲ့ လူမ်ိဳး သူတုိ႔မုန္းတဲ့ ဘာသာဟာလည္း ဘယ္ေတာ့မွ ေပ်ာက္ပ်က္သြားမွာ မဟုတ္ဘူး။ ကမၻာက သိေနတယ္။ စာတတ္သူတိုင္း- အျမင္မွန္ရွိသူတိုင္း သိေနတယ္။ ဒါေပမယ့္- လူတစ္ဘက္သားကို အေျခာက္တိုက္ မုန္းတတ္တဲ့ အက်င့္- မဟုတ္မတရား ပုတ္ခတ္ေစာ္ကား၀ါဒျဖန္႔တတ္တဲ့ အက်င့္- ေတြ ျမန္မာလူမ်ိဳးထဲမွာလည္း ရွိပါကလား ဆိုတဲ့ အဖတ္ဆယ္မရႏိုင္တဲ့ သိကၡက်မႈဒဏ္ကို ျမန္မာႏိုင္ငံသား အားလံုးခံရပါေတာ့မယ္။

မိမိတို႔သည္ပင္ မြဲေန၏၊ တိုင္းသူျပည္သား အမ်ားစု ဆင္းရဲတြင္း နစ္ေန၏။ သို႔ေသာ္ အခ်င္းခ်င္း ခ်စ္ခင္ ကူညီရမည္ကို သတိမရ- ဆက္ လက္ ရန္လိုေနေသာ၊ ရန္လိုတတ္ေသာ သူမ်ား ေနထိုင္ရာ- ေမြးဘြားေပးရာ ဇာတိေျမမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံ ျဖစ္သည္-ဟူေသာ ဂုဏ္ပုဒ္အား အျပစ္မဲ့ျပည္သူမ်ား၏ ႏွဖူးတြင္ ဆိုင္းဘုတ္ဆြဲေပးရန္- ႀကိဳးစားအားထုတ္ေနေသာ လူယုတ္မာ ကုပ္ကျမင္း သတၱိရွင္မ်ား၏ မိုင္းဗံုးစက္ ကြင္းထဲမွာ ျမန္မာျပည္သားမ်ား အားလံုး လြတ္ေျမာက္ႏိုင္ၾကပါေစ။


-ေၾသာ္- ယိုသူမရွက္၊ ျမင္သူရွက္ရပါပေကာလား။

ပင္လုံစာခ်ဳပ္ႏွင့္ ျမန္မာမြတ္စလင္မ္တို႔၏ အခန္းက႑

ခ်ီးမြမ္းျခင္းအေပါင္းတုိ႔သည္စၾကာ၀ဠာေလာကခပ္သိမ္းအားျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ေတာ္မူေသာ
အႏိႈင္းမဲ့ကုိးကြယ္ရာ ျမတ္အလႅာဟ္အတြက္သာျဖစ္ေတာ္မူပါ၏။

ထိုအရွင္ျမတ္ေစလႊတ္ေတာ္မူေသာ လူသားအလင္းျပ နဗီတမန္ ေတာ္အေပါင္းႏွင့္
ေနာက္ဆုံးတမန္ေတာ္ခ်ဳပ္မုဟမၼဒ္သခင္(ဆြ) အေပၚသုိ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာမႈ
အျဖာျဖာ သက္ေရာက္ပါေစ။

ညီေနာင္ညီအစ္မအေပါင္းတုိ႔ခင္ဗ်ား---

အတ္စၥလာမုအလုိင္းကြန္းမ္ ၀ရဟ္မသုလ္လားဟိ ၀ဗရကားသုဟ္

ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးသမုိင္းမွာပါ၀င္ခဲ့တဲ့ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းေတြရဲ႔ ျပည္ေထာင္စုစိတ္ဓါတ္ကိုေဖၚညႊန္းႏုိင္ ခဲ့တဲ့ ပင္လုံစာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ဆိုတဲ့
ေဖေဖၚ၀ါရီလ(၁၂)ရက္ေန႔ကို ျပည္ေထာင္စုေန႔ဆုိၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံမွာဂုဏ္ယူက်င္းပ ခဲ့ၾကပါတယ္။

ဒီေန႔ ၁၂-၂-၂၀၁၀ (ေသာၾကာေန႔)ဟာ ျပည္ေထာင္စုေန႔ျဖစ္တဲ့အတြက္ ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႔ “ပင္လုံ စာခ်ဳပ္၊ ျပည္ေထာင္စု စိတ္ဓါတ္နဲ႔ ျမန္မာမြတ္စလင္မ္တုိ႔ရဲ႕အခန္းက႑’’ဆုိတဲ့ ေခါင္းစဥ္ကို တင္ျပလိုပါတယ္။

ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ အတိတ္သမုိင္းမွာ ျမန္မာမြတ္စလင္မ္ေတြရဲ႔ တုိင္းျပည္နဲ႔ ႏုိင္ငံသားေတြရဲ႕ အက်ိဳးကို စြမ္းစြမ္းတမံ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ခဲ့မႈကိုဂုဏ္ျပဳရင္း ဒီေန႔ ျမန္မာမြတ္စလင္မ္ မ်ိဳးဆက္ေတြအေနနဲ႔ ျပည္ေထာင္စုစိတ္ ဓါတ္ဆိုတဲ့သေဘာတရားကို
မွန္ကန္စြာေမြးျမဴၿပီး လူသားအက်ိဳးျပဳႏိုင္ေရးအတြက္ျဖစ္ပါတယ္။

တမန္ေတာ္ျမတ္(ဆြ)က မြတ္စလင္မ္တစ္ဦးရဲ႕ ယုံၾကည္ခ်က္ရဲ႕ အနိမ့္ဆုံးအရည္အေသြးဆုိတာ လမ္းေပၚမွာရွိေနတဲ့ သူတစ္ပါးကို အႏၲရာယ္ျဖစ္ေစႏိုင္တဲ့ အရာေတြကို ဖယ္ရွားေပးျခင္းလုိ႔သြန္သင္ထားပါတယ္။ ကုရ္အာန္က်မ္းျမတ္အရေတာ့----
မြတ္စလင္မ္တစ္ဦးရဲ႕ဲ ျမင့္မားတဲ့အရည္အေသြးမွာ အိဟ္စါန္လို႔ေခၚတဲ့ “ေကာင္းက်ိဳးျပဳအလွဆင္ျခင္း’’ ပဲျဖစ္ပါတယ္။ မိမိကိုယ္မိမိ
အလွဆင္ဖုိ႔လိုအပ္သလို ကိုယ္ေနထုိင္တဲ့ ပတ္၀န္းက်င္၊ ေဒသ၊ လူအဖြဲ႕အစည္း၊ တုိင္းျပည္၊ ကမာၻၿဂိဳဟ္နဲ႔ စၾက၀ဠာႀကီးကို အက်ည္းတန္ေစတဲ့အရာေတြ ဖယ္ရွားၿပီး ေကာင္းက်ိဳးျပဳအလွဆင္ဖုိ႔ပဲျဖစ္ပါတယ္။

ဖ.ဆ.ပ.လ ေခၚ အမ်ိဳးသားတပ္ဦး

၁၉၄၁ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လဆန္းမွာ ဒုတိယကမာၻစစ္ႀကီးၿပီးဆုံးသြားတဲ့အခါ အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ႀကီး တစ္ဦးျဖစ္တဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ္ေအာင္ဆန္း က ဖ.ဆ.ပ.လ လို႔ေခၚတဲ့ ဖက္ဆစ္တုိက္ဖ်က္ေရး၊ ျပည့္သူ႔လြတ္လပ္ေရးအဖြဲ႕ ခ်ဳပ္ - တစ္နည္းေျပာရရင္ အမ်ိဳးသား တပ္ဦးတစ္ရပ္ကိုဖြဲ႔စည္းၿပီး အၿပီးတုိင္လြတ္လပ္ေရးနဲ႔အမ်ိဳးသားညီညြတ္ ေရး ႀကိဳးပမ္းတည္ေဆာက္ခဲ့ပါတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕ ကိုယ္ေရးအရာရွိျဖစ္တဲ့ ဗိုလ္ထြန္းလွ(တကၠသုိလ္ ေန၀င္း)က ဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ၁၂-၂-၁၈၈၆ေန႔ထုတ္ လုပ္သားျပည္သူ႔ေန႔စဥ္သတင္းစာမွာ “ပထမပင္လုံကြန္ ဖရင့္” ဆုိတဲ့ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ ေရးခဲ့ရာမွာ - ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဟာ သူ႔ရဲ႕အမ်ိဳးသားတပ္ဦးႀကီးမွာ မန္းဘခုိင္ (ကရင္)၊ ဦးေအာင္ဇံေ၀(ရခိုင္)၊ ဆမားဒူး၀ါးဆင္၀ါးေနာင္(ကခ်င္)၊ ဦး၀မၼသူးေမာင္(ခ်င္း)၊ ရွမ္းျပည္နယ္လူထု ေခါင္းေဆာင္ဦးတင္ေအး၊ လင္းေခးဦးထြန္းျမင့္ တုိ႔အျပင္ ဗမက လုိ႔ေခၚတဲ့ ဗမာမြတ္စလင္မ္ကြန္ဂရက္က ဆရာႀကီးဦးရာဇတ္၊ ဦးေဖခင္၊ ဦးခင္ေမာင္လတ္စတဲ့ ေခါင္းေဆာင္မ်ားကို စည္းရုံးႏုိင္ခဲ့တယ္လို႔ ေဖၚျပပါတယ္။

ဗမက ေခၚ ဗမာမြတ္စလင္မ္ကြန္ဂရက္

ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ သူ႔ကၽြန္ဘ၀ေရာက္ခဲ့ၿပီးေနာက္ YMBA လို႔ေခၚတဲ့ ဗုဒၶကလ်ာဏယု၀အသင္း ေပၚေပါက္ခဲ့စဥ္က ျမန္မာမြတ္စလင္မ္ေတြက BMS လို႔ေခၚတဲ့ ဘားမားမြတ္စလင္မ္စိုစုိင္ယီတီအသင္းေထာင္ႏုိင္ ခဲ့ၾကပါတယ္။ GCBA ေခၚ
ျမန္မာအသင္းခ်ဳပ္ႀကီး ေပၚလာေတာ့ GCBMA လို႔ေခၚတဲ့ ျမန္မာမြတ္စလင္မ္အသင္း ခ်ဳပ္ႀကီး ေပၚေပါက္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ သခင္ေတြဦးစီးတဲ့ ဒို႔ဗမာအစည္းအရုံးေပၚလာၿပီး သူ႔ကၽြန္ဘ၀လြတ္ေျမာက္ ေရးတုိက္ပြဲ၀င္လာေတာ့ျမန္မာမြတ္စလင္မ္အခ်ိဳ႕က ဒို႔ဗမာအစည္းအရုံးကို၀င္ခဲ့ၾကၿပီး အခ်ိဳ႕ကေတာ့ဗမာ မြတ္စလင္မ္ႏိုးၾကားေရးအဖြဲ႔ကို ထူေထာင္ၿပီး တုိင္းျပည္ေရး တစ္တပ္ တစ္အား ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဆရာႀကီး ဦးရာဇတ္က ဥကၠဌ၊ ဦးသန္းေရႊက အတြင္းေရးမွဴးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ဒုတိယကမာၻစစ္ႀကီးျဖစ္လာၿပီး စစ္ႀကီးၿပီး ေတာ့ မႏၲေလးကိုေရာက္ရွိလာတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက ဆရာႀကီးဦးရာဇတ္နဲ႔ ဗမာမြတ္စလင္မ္ႏိုးၾကားေရး ေခါင္းေဆာင္ေဟာင္းေတြကိုေခၚယူၿပီး တစ္တုိ္င္းျပည္လုံးေသြးစည္းညီညြတ္ေရးလိုအပ္ေနေၾကာင္း၊ ဗမာမြတ္စလင္မ္ေတြအေနနဲ႔လည္း ဖ.ဆ.ပ.လ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ႀကီးမွာ တစ္တပ္တစ္အား ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ၾကဖို႔ တုိက္တြန္းေျပာ
ဆုိခဲ့ပါတယ္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရဲ႔ အႀကံျပဳခ်က္အရ ျမန္မာႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံလုံးက ဗမာမြတ္စလင္မ္ေခါင္းေဆာင္ေတြပါ၀င္တဲ့ ဗမာမြတ္စလင္မ္ ညီလာခံႀကီးတစ္ရပ္ကို ၁၀၄၅ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလ(၂၄ ၊ ၂၅ ၊ ၂၆)ရက္မ်ားမွာ ပ်ဥ္းမနားၿမိဳ႕ မွာ က်င္းပခဲ့ၿပီး ဆရာႀကီးဦးရာဇတ္ ဥကၠ႒အျဖစ္ပါ၀င္တဲ့ ဗမက ေခၚဗမာမြတ္စလင္မ္ကြန္ဂရက္ (Burman Muslim Congress)ဖြဲ႔စည္းေပၚေပါက္လာခဲ့ပါတယ္။

ဗမာမြတ္စလင္မ္ကြန္ဂရက္(ဗမက)မွ ပင္လုံစာခ်ဳပ္မ်ိဳးေစ့စိုက္ျခင္း

ဗမက ဖြဲ႔စည္းၿပီး ရက္(၂၀)ေက်ာ္အၾကာျဖစ္တဲ့ ၁၉၄၆ခုႏွစ္၊ ဇႏၷ၀ါရီလ (၁၇)ရက္ေန႔ကေန (၂၃)ရက္ေန႔ အထိ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ၊ ေရႊတိဂုံအလယ္ပစၥယံမွာ ဖ.ဆ.ပ.လ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ႀကီးရဲ႔ ျပည္လုံးကၽြတ္ ညီလာခံႀကီးကုိ က်င္းပခဲ့ၾကပါတယ္။ အဲဒီညီလာခံႀကီးမွာ “ဖဆပလ” က “ဗမက” ကို ျပည္ေထာင္စုကရင္အမ်ိဳးသားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္နဲ႔အတူ လူမ်ိဳးေရးအဖြဲ႔စာရင္းမွာ တပ္တစ္တပ္အေနနဲ႔ ပါ၀င္ခြင့္ျပဳခဲ့ပါတယ္။ ၄-၂-၁၉၄၆ေန႔ထုတ္ ဒီးဒုတ္ဂ်ာနယ္ စာမ်က္ ႏွာ(၂၂)မွာ “ျမန္မာျပည္၏ကံၾကမၼာကို ဖန္တီးမည့္ပုဂၢိဳလ္မ်ား၊
ဖဆပလညီလာခံမွ တင္ေျမႇာက္လိုက္ေသာ ဗဟိုဦးစီးအဖြဲ႕၀င္မ်ား” ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ ေဖၚျပခဲ့ရာ
(၁)ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကဥကၠဌ
(၂)တစ္သီးပုဂၢလေခါင္း ေဆာင္(၁၀)ဦးထဲမွာ ဆရာႀကီးဦးရာဇတ္ပါ၀င္ခဲ့တယ္။
(၃)ၿပီးေတာ့ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားျဖစ္ၾကတဲ့ ကြန္ျမဴနစ္၊ ဆုိ ရွယ္လစ္နဲ႔ မ်ိဳးခ်စ္တုိ႔က ကိုယ္စားလွယ္သုံးဦးစီပါ၀င္ပါတယ္။
(၄)လူမ်ိဳးေရးအဖြဲ႔(၃)ဖြဲ႔ထဲမွာ ရခုိင္၊ ကရင္နဲ႔ ဗမာ မြတ္စလင္မ္တို႔ပါ၀င္ၿပီး ဗမာမြတ္စလင္မ္ကြန္ဂရက္က ကုိယ္စားလွယ္ဦးေမာင္စိန္၊ ဦးေဖခင္(ေနာင္-၀န္ႀကီးနဲ႔ သံ အမတ္ႀကီး)နဲ႔ မစၥတာ လတစ္ဖ္(ေနာင္-၀န္ႀကီး)တုိ႔ ပါ၀င္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဆရာႀကီးဦးရာဇတ္ဟာ
ဗမကရဲ႕ ဥကၠဌ ျဖစ္ေပမယ့္ တစ္ဦးပုဂၢလေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ခံခဲ့ရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒီညီလာခံႀကီးမွာ လြတ္လပ္ေရးနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အဆုိေပါင္း(၁၈)ခုတင္သြင္းဆုံးျဖတ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ အဲဒီအဆုိေတြအနက္
ညီညြတ္ေရးအဆုိကုိ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကိုယ္တုိင္တင္သြင္းခဲ့ၿပီး အဆုိအမွတ္(၆)ျဖစ္တဲ့ တုိင္းရင္း သားလူနည္းစုအေရးကို ဒီးဒုတ္ဦးဘခ်ိဳက
တင္သြင္းခဲ့ပါတယ္။ ဗမာမြတ္စလင္မ္နဲ႔ပတ္သက္တဲ့သေဘာထားကို တင္ျပေဆြးေႏြးၿပီး ေထာက္ခံရာမွာ---
• ဗမာမြတ္စလင္မ္ေတြဟာ ဗမာနဲ႔ခြဲလို႔မရတဲ့ ျမန္မာေတြျဖစ္ေၾကာင္း
• ပ်ဥ္းမနားမွာက်င္းပခဲ့တဲ့ ဗမကညီလာခံႀကီးမွာ ဗမာမြတ္စလင္မ္ေတြဟာ ဗမာျဖစ္ေၾကာင္း ေႀကြးေၾကာ္ဆုံးျဖတ္ျခင္းကို ဒီ ဖ.ဆ.ပ.လညီလာခံႀကီးက အထူးခ်ီးက်ဴး၀မ္းေျမာက္ေၾကာင္း
• ဗမာမြတ္စလင္မ္တို႔ကို တုိင္းရင္းသားလူနည္းစုတုိ႔ရထုိက္တဲ့အခြင့္အေရးေတြ ေပးမယ္ျဖစ္ေၾကာင္း
• ဗမာမြတ္စလင္မ္ေတြကို ျမန္မာလူမ်ိဳးတုိ႔အခြင့္အေရးကိုေပးမွာျဖစ္ေၾကာင္း ဖ.ဆ.ပ.လညီလာခံႀကီး က ေႀကြးေၾကာ္ေၾကာင္း
ေဖၚျပပါရွိခဲ့ပါတယ္။အေၾကာင္းအေသးစိတ္ကို ဒီးဒုတ္ဂ်ာနယ္ (၄-၂-၁၉၄၆)၊ စာမ်က္ႏွာ(၃၁-၃၃)မွာ “ဖ.ဆ.ပ.လ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ႀကီးက
တုိင္းရင္းသားလူနည္းစုျပႆနာကို ရွင္းလုိက္ၿပီ’’ ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ အေသးစိတ္ေလ့လာႏိုင္ပါတယ္။

ဗမာမြတ္စလင္မ္ေတြ ဂုဏ္ယူဖုိ႔ေကာင္းတာက “ဗမက”က အဆုိအမွတ္(၇)တင္သြင္းခဲ့ရာမွာ လြတ္လပ္ေရး ယူတဲ့အခါ ရွမ္းျပည္နယ္အပါအ၀င္ေတာင္တန္းေဒသအားလုံးကို တစ္ေပါင္းတည္းေပါင္းစည္းေရးအဆုိပဲ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။
တစ္နည္းေျပာရရင္ ဗမာမြတ္စလင္မ္ေတြဟာ ျပည္ေထာင္စုစိတ္ဓါတ္(၀ါ)ပင္လုံမ်ိဳးေစ့ကိုသမိုင္း၀င္စုိက္ခဲ့ျခင္းပဲျဖစ္ပါတယ္။

ဒီဂုဏ္ယူဖြယ္ျဖစ္ရပ္ကို ဒီအဆုိကိုတင္သြင္းခဲ့တဲ့ ဦးေဖခင္ကိုယ္တုိင္ ေရး သားျပဳစုၿပီး ႏိုင္ငံေတာ္က ထုတ္ေ၀ခ ဲ့တဲ့ “ကိုယ္ေတြ႔ပင္လုံ’’ဆိုတဲ့စာအုပ္ (၁၉၉၀)မွာလည္း အေသးစိတ္ ေလ့လာႏုိင္ၾကပါတယ္။

ျမန္မာမြတ္စလင္မ္တို႔သည္ မိမိတို႔အေရးထက္ တုိင္းျပည္လြတ္လပ္ေရးကို ဦးစားေပးခဲ့ၾကျခင္း

အခုလို ဗမာမြတ္စလင္မ္ကြန္ဂရက္ကို ဖ.ဆ.ပ.လညီလာခံႀကီးက လူမ်ိဳးေရးအဖြဲ႔စာရင္းမွာထည့္သြင္း လက္ခံၿပီး တုိင္းရင္းသား လူနည္းစု အခြင့္အေရးေပးမယ္၊ ျမန္မာေတြရဲ႔ လူမ်ားစုအခြင့္အေရးကိုလည္း ရမယ္ ဆုိတဲ့ သေဘာထားဆုံးျဖတ္ခ်က္ဟာ
ဗမာမြတ္စလင္မ္ေတြ အတြက္ ထူးျခားခ်က္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဗမာမြတ္စလင္မ္ေတြဟာ ကရင္လို တုိင္းရင္းသား လူနည္းစု အခြင့္အေရး ယူမလား။ ဗမာနဲ႔ေရာၿပီး ဗမာအျဖစ္ လူမ်ားစုအခြင့္အေရးလူနည္းစုယူမလားဆုိတဲ့ ကိစၥဆုံးျဖတ္ဖို႔ ဗမကရဲ႕
ျပည္လုံးကၽြတ္ညီလာခံႀကီး ၁၉၄၆ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလမွာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႔မွာ က်င္းပဖုိ႔ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႔လြတ္လပ္ေရးႀကိဳးပမ္းမႈအေပၚ အခ်ိဳ႕ေသာ လူမ်ိဳးစုေခါင္းေဆာင္ ေတြက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဟာ
ငါတုိ႔ကိုယ္စားလွယ္မဟုတ္ဘူးဆုိၿပီး ကန္႔ကြက္မႈေတြ ေပၚေပါက္လာေနခဲ့ပါတယ္။ဒါေၾကာင့္ ဗမာမြတ္စလင္မ္ေတြဟာ ကိုယ့္လူမ်ိဳးစု အေရးထက္တုိင္းျပည္လြတ္လပ္ေရးကိုဦးစားေပးၿပီး ဗမာမြတ္စလင္မ္ေတြဟာ ဗမာျဖစ္တယ္ဆုိၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို အျပည့္အေ၀ ေထာက္ခံအားေပးခဲ့ၾကပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္လည္း ၁၉၄၇ခုႏွစ္၊ ႏိုင္ငံေတာ္ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံအေျခခံဥပေဒမွာေရာ၊ ၁၉၄၈ခုႏွစ္ခုႏွစ္ လြတ္လပ္ ေရးရတဲ့အခါမွာပါ မြတ္စလင္မ္ေတြဟာ ဂုဏ္ျပဳခံရၿပီး ထိုက္တန္တဲ့အခြင့္အေရးအေတြ အျပည့္အ၀ရခဲ့ၾကပါ တယ္။ ၀န္ႀကီးေတြ၊ အမတ္ေတြ ျဖစ္ခဲ့ၾကျပပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကာလၾကာၿပီး ေခတ္စနစ္ေတြတစ္စစေျပာင္း လဲလာမႈနဲ႔အတူ သမိုင္းေတြေမ့ၿပီး ျပည္ေထာင္စု စိတ္ဓါတ္ဆုိတာ ဗမာမြတ္စလင္မ္္ေတြနဲ႔ မသက္ဆုိင္သလို ထင္ခံလာရျခင္းပဲျဖစ္ပါတယ္။

ပင္လုံညီလာခံ (သို႔မဟုတ္) ျပည္ေထာင္စုစိတ္ဓါတ္သေကၤတ

ပထမပင္လုံညီလာခံကို ၁၉၄၇ခုႏွစ္၊ မတ္လ(၁)ရက္ေန႔ကေန (၁၂)ရက္ေန႔အထိ က်င္းပခဲ့ပါတယ္။ ဗိုလ္ ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း မတက္ေရာက္ႏုိင္ခဲ့တဲ့အတြက္ ဖ.ဆ.ပ.လက ဒု-ဥကၠဌဦးႏု ဦးေဆာင္တဲ့အဖြဲ႔နဲ႔ ရွမ္းျပည္ ေတာင္ႀကီးက ဦးေဖခင္ (ဗမာမြတ္စလင္မ္) ကို တက္ေရာက္ေစခဲ့ပါတယ္။ ဦးေဖခင္ဟာ ဖ.ဆ.ပ.လရဲ႕ေတာင္တန္းေဒသဌာနခြဲ အတြင္းေရးမွဴးျဖစ္ေနပါၿပီ။

ဒီလုိနဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဦးေဆာင္တဲ့ ျမန္မာကုိယ္စားလွယ္အဖြဲ႕ဟာ လန္ဒန္ၿမိဳ႔မွာ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ အက္တလီနဲ႔ ျမန္မာ့ လြတ္လပ္ေရး ယူတဲ့အခါ ရွမ္းျပည္အပါအ၀င္ ေတာင္တန္းေဒသေတြနဲ႔ ျပည္မပူးေပါင္း ေရးအစီအစဥ္ေဆြးေႏြးခ်ိန္မွာ ရွမ္းေစာ္ဘြား ႏွစ္ဦးအမည္နဲ႔ “ေအာင္ဆန္းဟာ ရွမ္းျပည္ကိုယ္စားမျပဳ၊ ျပည္မမွ ျမန္မာေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးသာျဖစ္သည္”
ဆုိတဲ့ ေၾကးနန္းစာတစ္ေစာင္ ၿဗိတိသွ်အစိုးရဆီကို ေရာက္လာခဲ့တဲ့အတြက္ အေႏွာင့္အယွက္တစ္ရပ္ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအခါ ဖ.ဆ.ပ.လအဖြဲ႔ခ်ဳပ္က ဦးႏုက ေတာင္တန္းေဒသအတြင္းေရးမွဴး ဦးေဖခင္ကို ရွမ္းျပည္ကိုအျမန္သြားၿပီး ရွမ္းေစာ္ဘြားေတြနဲ႔ ေတြ႔ဆုံ ေဆြးေႏြးဖို႔စီစဥ္ေစခဲ့ပါတယ္။ ဦးေဖခင္ကလည္း ဦးတင္ေအး၊ ဦးထြန္းျမင့္အစရွိတဲ့ လုပ္ေဖၚကိုင္ဖက္ေတြနဲ႔ တုိင္ပင္ၿပီး
ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႔မွာ လူထုအစည္းအေ၀းႀကီးတစ္ရပ္ က်င္းပခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီလူထုအစည္းအေ၀းႀကီး ကေန ရွမ္းျပည္နယ္လြတ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ႔ခ်ဳပ္က ဗမာျပည္မနဲ႔ အတူ ရွမ္းျပည္နယ္ကို လြတ္လပ္ေရး ခ်က္ျခင္းေပးဖုိ႔နဲ႔ လန္ဒန္ေရာက္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းနဲ႔အဖြဲ႔ကိုေထာက္ခံေၾကာင္းအဆုိကို တစ္ခဲနက္ေထာက္ခံ အတည္ျပဳ ခဲ့ၾကပါတယ္။ ၿမိဳ႔တြင္းမွာလည္း ေႀကြးေၾကာ္ၿပီးစီတည္းလွည့္လည္ဆႏၵျပခဲ့ၾကပါတယ္။ ဗမာမြတ္စ လင္မ္ဦးေဖခင္ အေနနဲ႔ ဒီလိုရွမ္းျပည္သူလူထုက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကို အျပည့္အ၀ေထာက္ခံေၾကာင္းကို ဖ.ဆ.ပ.လအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ကုိ ေၾကးနန္းတစ္ေစာင္၊
လန္ဒန္ကိုေၾကးနန္းတစ္ေစာင္ပို႔ႏုိင္ခဲ့တဲ့အတြက္ ျမန္မာလြတ္ လပ္ေရးကိုအာမခံခ်က္ေပးတဲ့ ေအာင္ဆန္း-အက္တလီစာခ်ဳပ္ကို
ခ်ဳပ္ဆုိႏိုင္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။

ဒီလိုနဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဟာ လန္ဒန္ကျပန္ေရာက္လာၿပီး ရက္အနည္းငယ္အတြင္းမွာ တုိင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစု ေတြရဲ႕ တရား၀င္ဆႏၵရယူဖုိ႔
ပင္လုံညီလာခံခရီးဆက္ခဲ့ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ၁၉၄၇ခုႏွစ္၊ ေဖေဖၚ၀ါရီလ(၁၁) ရက္ေန႔ညအထိ ကိုယ္စားလွယ္အားလုံး လက္မွတ္ေရးထုိးဖုိ႔မေသခ်ာဘဲ လိပ္ခဲတည္းလည္းျဖစ္ေနခဲ့ျပန္ပါ တယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လည္းစိတ္ပ်က္ၿပီးအပါးေတာ္ၿမဲ ဗုိလ္ထြန္းလွကို
ရန္ကုန္ျပန္ဖို႔ေလယာဥ္လက္မွတ္မွာခုိင္းတဲ့ အေျခအေနဆုိက္ေရာက္လာပါေတာ့တယ္။ ဒါေပမယ္ ့ဦးေဖခင္နဲ႔ ဗိုလ္ထြန္းလွ တုိ႔တုိင္ပင္ၿပီး လူမ်ိဳးစုေခါင္း ေဆာင္ေတြကို တစ္ဖက္ကစည္းရုံးရင္း က်န္တစ္ဖက္ကလည္းဗိုလ္ခ်ဳပ္ကိုရန္ကုန္မျပန္ဖို႔ ေျဖာင္းဖ် ခဲ့ၾကပါ တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဗိုလ္ထြန္းလွက ဦးေဖခင္ရဲ႕ ကိုယ္ေတြ႔ ပင္လုံစာအုပ္အမွာစာမွာ ဦးေဖခင္နဲ႔ သူတို႔ႏွစ္ဦး ဒီလုိ မေဆာင္ရြက္ ႏိုင ခဲ့ရင္ ျမန္မာျပည္ရဲ႔ ကံၾကမၼာတစ္မ်ိဳးျဖစ္ၿပီး နယ္ခ်ဲ႕ အႀကိဳက္ျဖစ္သြားမယ္လို႔ ေရးခဲ့ပါ တယ္။

အလားတူ ဦးတင္ဧ(ပင္လုံစာခ်ဳပ္လက္မွတ္ေရးထုိးခဲ့သူနဲ႔အၿငိမ္းစားႏုိင္ငံေတာ္ေကာင္စီ၀င္)က လည္း သူ႔ရဲ႕အမွာစာမွာ - ပင္လုံစာခ်ဳပ္ႀကီး ေအာင္ျမင္စြာခ်ဳပ္ဆုိႏိုင္ဖို႔ ဦးေဖခင္ဟာ ဖ.ဆ.ပ.လ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္နဲ႔ ရွမ္းျပည္လြတ္လပ္ေရးအဖြဲ႔ ခ်ဳပ္ၾကားမွာ
ေအာင္သြယ္ေတာ္ႀကီးသဖြယ္ျဖစ္ခဲ့တယ္လို႔ ဂုဏ္ျပဳေရးသားခဲ့ပါ တယ္။ ဒီလိုနဲ႔၁၉၄၇ခုႏွစ္၊ ေဖေဖၚ၀ါရီလ(၁၂)ရက္ေန႔မွာ
သမုိင္း၀င္ပင္လုံစာခ်ဳပ္ႀကီးေအာင္ျမင္စြာခ်ဳပ္ဆုိ ႏုိင္ခဲ့ၿပီး ဧၿပီလမွာ တုိင္းျပဳျပည္ျပဳလႊတ္ေတာ္ ေရြးေကာက္ပြဲႀကီးကိုလည္း
ေအာင္ျမင္စြာက်င္းပႏုိင္ခဲ့ၾက ပါတယ္။

ျပည္ေထာင္စုစိတ္ဓါတ္မရွိရင္ ႏိုင္ငံေရရွည္တည္တံ့ျခင္း၊စစ္မွန္တဲ့တိုးတက္ဖြံ႔ၿဖိဳးျခင္းဆုိတာလည္း မရွိ ႏိုင္ပါဘူး။ ျပည္ေထာင္စု စိတ္ဓါတ္ကို ဖ်က္ဆီးႏိုင္တာဟာ မ်က္ကန္းမ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဓါတ္(၀ါ)အစြန္းေရာက္တဲ့ လူမ်ိဳးေရး၀ါဒပဲျဖစ္ပါတယ္။
ျမန္မာမြတ္စလင္မ္မ်ား အေနနဲ႔ သမုိင္းကိုသင္ခန္းစာယူၿပီး စစ္မွန္တဲ့ျပည္ေထာင္ စုစိတ္ဓါတ္နဲ႔ ေလာကႀကီးကို အလွဆင္ၾကဖို႔
တုိက္တြန္းအပ္ပါတယ္။

အလ္ဟာဂ်္ မုဖ္သီ ဦးျမင့္သိန္း (ၿငိမ္းခ်မ္းလုလင္)

Special thanks to Ko Min Than win

လူမ်ိဳးခြဲတဲ႔ ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္

ဒီျဖစ္ရပ္မွန္ “လူမ်ိဳးခြဲတဲ႔ ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္” ေဆာင္းပါးတပုဒ္ ကြ်န္ေတာ္ေရးခဲ႔တာ တစ္ႏွစ္ေလာက္ၾကာပါၿပီ။

ဒီေဆာင္းပါးမွာ ပြင္႔ပြင္႔လင္းလင္းေဆြးေႏြးမယ္။ တေယာက္ေယာက္နဲ႔ တေယာက္ မမုန္ေၾကး။ အၿငိဳးအေတးေတြးမထားေၾကး။အဲဒီ ေဆာင္းပါရဲ႔ comment ေတြထဲမွာ တစ္ခ်ိဳ႔ေတြက ဘယ္လို႔ေရးခဲ႔သလဲ ဆိုေတာ႔ “ျမန္မာမ်ား မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ရွိသင္႔တယ္။ အမိေျမကို ခ်စ္သင္႔တယ္” လို႔ ေျပာထားပါတယ္။

ကြ်န္ေတာ္၏ အျမင္မွာေတာ႔ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ရွိတာ အင္မတန္ေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ အစြန္းေတာ႔ မေရာက္ပါေစနဲ႔ သတိေပးခ်င္တယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ႔ ဟစ္တလာ လည္း အင္မတန္မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ရွိတဲ႔ ပုဂိၢဳလ္ပါပဲ။ သူ႔လူမ်ိဳးကို သူခ်စ္လြန္းလို႔ ဂ်ာမန္လူမ်ိဳးေတြသာ ဤေလာကမွာ အေကာင္းဆံုး အျမင္႔ျမတ္ဆံုးလို႔ ဆိုၿပီး လူမ်ိဳးေရးသန္႔စင္တဲ႔ အေနနဲ႔ သူ႔ႏိုင္ငံက ဂ်ဴးလူမ်ိဳးေတြ သိန္းနဲ႔ သန္းခ်ီၿပီး အရွင္လတ္လတ္မီးရႈိ႔ သတ္ခဲ႔တာပဲ။ “အလယ္ အလတ္လမ္းစဥ္သာလွ်င္ အေကာင္းဆံုး”လို႔ ဗုဒၶဘုရားေဟာၾကားခဲ႔ပါတယ္။ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ရွိတာလည္း ရွိတာေပါ႔။ အလည္အလတ္ေလာက္ပဲရွိပါ လို႔ေျပာခ်င္တယ္။ တဖက္စြန္းေရာက္သြားရင္ေတာ႔ အလကားေနရင္း တျခားလူမ်ိဳးေတြကို မုန္းေနၿပီး ဟစ္တလာ ျဖစ္သြားလိမ္႔မယ္။

ေနာက္ comment တစ္ခုက ဘာေျပာသလဲဆိုေတာ႔ သားသမီးေတြ အိမ္ေထာင္းေရး အတြက္ဆိုရင္ လူမ်ိဳးကြဲေတြကို မယူဖို႔၊ လူမ်ိဳးတူ ဘာသာတူကိုသာယူဖို႔ ေသေသခ်ာခ်ာဆံုးမရမယ္လို႔ ေရးထားတယ္။ တစ္ခုေမးခ်င္တယ္။ တကယ္လို႔ သင္႔ရဲ႔ သမီးကို ကမာၻ႔ အခ်မ္းသာဆံုး Bill Gates ရဲ႔ သားတို႔၊ ေဟာလိ၀ုဒ္မင္းသား လီယိုနာဒိုတို႔၊ အိမ္သာ မစင္အိုးကို ေရႊခ်တဲ႔ အထိ ခ်မ္းသာတဲ႔ ေဆာ္ဒီႏိုင္ငံက အိမ္ေရွ႔မင္းသား တို႔က ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုးခ်စ္ၿပီးလို႔ ေဒၚလာသန္းနဲ႔ခ်ီနဲ႔တင္ေတာင္းၿပီး (ေဆာရီး FEC သန္းနဲ႔ခ်ီၿပီး) လက္ထပ္ပါရေစလို႔ လာတင္ေတာင္းတယ္ဆိုပါစို႔။ လူမ်ိဳးမတူ၊ ဘာသာမတူလို႔ဆိုၿပီး မာနာႀကီးတခြဲသားနဲ႔ သူတို႔ရဲ႔ ခ်စ္ျခင္းကိုခြဲလိုက္မွာလား။မလိမ္နဲ႔ေနာ္။ မွန္မွန္ေျဖ။

ရိုးရာ ယဥ္ေက်းမႈေမြအႏွစ္ကို ထိန္းသိမ္းတာေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ လူမ်ိဳးေရး၊ ဘာသာေရး ခြဲျခားတာကို ရိုးရာအေမြ ထိန္းသိမ္းတယ္လို႔ နာမည္ေကာင္းမတပ္လိုက္ပါနဲ႔။ ဥပမာ - ျမန္မာရိုးရာ သီခ်င္းေတြ၊ တူရိယာကို ျမတ္ႏိုးတာ၊ ဓေလ႔ထံုးတမ္းေတြကိုထိန္းသိမ္းတာက ရိုးရာကို ထိန္းတာအစစ္။ ဥပမာ - တေဆြလံုးတမ်ိဳးလံုး ကရင္သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ပဲေပါင္းလာတာ။ ရွမ္းဆိုရင္ သူငယ္ခ်င္းအျဖစ္မေပါင္းဘူး။ မတူဘူး မတန္ဘူး။ ဆိုတာမ်ိဳးေတြက လူမ်ိဳးေရးခြဲတာေတြပါ။

လူတေယာက္ဟာ ေမြးတည္းက ကုလားလူမ်ိဳးျဖစ္ရင္ျဖစ္မယ္။ တရုတ္လူမ်ိဳးျဖစ္မယ္ အဲဒါ သူ႔အျပစ္မဟုတ္ဘူး။ သူဖန္တီးယူထားတာမဟုတ္ဘူး။ ေနာက္ၿပီး အဲဒီလူဟာ ကံၾကမၼာရဲ႔ လွည္႔ကြက္ေၾကာင္႔ မေတာ္တဆ ျမန္မာမ်ိဳးတေယာက္ကို ခ်စ္မိတယ္ဆိုပါစို႔။ အဲဒါကို မိဘေတြက ေဒါကန္တယ္။ ကံတရားေၾကာင္႔ ျဖစ္လာတာကို တရားသေဘာနဲ႔လက္ခံမွာလား။ လူမ်ိဳးကြဲေပမယ္႔ စိတ္ႏွလံုးသေဘာထားေကာင္းတဲ႔ လူကို တရုတ္ျဖစ္လို႔ ကုလားျဖစ္လို႔ဆိုၿပီး ဗလာသက္သက္ႀကီး မုန္းေနမွာလား ဆိုတာကို စဥ္းစားပါ။ အဲဒီလူကေရာ တဖက္မိဘေတြ ေက်နပ္ေအာင္ဘယ္လို႔လုပ္ေပးရမွာလဲ။ သူမိဘေတြဆီသူသြားၿပီး ခင္ဗ်ားႀကီးက ဘာလို႔ ကုလားႀကီး/တရုတ္ႀကီးျဖစ္ေနရတာလဲ လို႔ ရန္ေတြ႔အျပစ္တင္ရမွာလား။

တကယ္လို႔ ခင္ဗ်ားတို႔ကိုယ္တိုင္ေရာ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈတခ်ိဳ႔ေၾကာင္႔ ေနာင္ဘ၀မွာ လူဘ၀ေတာ႔ ျပန္ရပါရဲ႔ ဒါေပမယ္႔ အေရွအလယ္ပိုင္းမွာ ကုလားအျဖစ္ေမြးလာမယ္။ တရုတ္ျပည္မွာ ေပါက္ေဖာ္ေလးအျဖစ္ ျပန္ေမြးလာမယ္ဆိုရင္။ အဲဒီအခါမ်ိဳးက်ရင္ ရလာမယ္ ကိုယ္လူ႔ဘ၀ အသစ္ကို လက္ခံမွာလား။ ဒါမွမဟုတ္ ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ ဗမာ မဟုတ္လို႔ဆိုၿပီး မုန္းေနမွာလား၊ ျမန္မာျပည္မွာ လူျပန္မျဖစ္တဲ႔အတြက္ စိတ္ဓါတ္က် အားငယ္ေနမွာလား ဆို ေက်းဇူးျပဳၿပီးေျဖၾကားေပးပါ။

ဒါနဲ႔ေနပါဦး။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ခင္ဗ်ားတို႔ ကိုးကြယ္ေနတဲ႔ ဗုဒၶ ေဂါတမ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က ဘာလူမ်ိဳးလဲ။ အထက္အညာမွာေမြးတဲ႔ ဗမာလူမ်ိဳးလို႔ထင္ရင္ မွားလိမ္႔မေပါ႔။ ပိ႗ိကဒ္ ၃ပံုနဲ႔ သမိုင္းအေထာက္အထားေတြ အရေတာ႔ ဗုဒၶေဂါတမဟာ ယခင္က ေကာသလျပည္ လို႔ေခၚၿပီး ယခု နီေပါႏုိင္ငံလို႔ ေခၚေနၾကတဲ႔ ကုလားႏိုင္ငံက အိမ္ေရွ႔မင္းသားဘ၀ကေန ဘုရားျဖစ္ခဲ႔တာပါ။ ( မယံုလွ်င္ နီးစပ္ရာ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသို႔သြား၍ က်မ္းဂန္တတ္ပုဂၢိဳလ္မ်ားကို ေမျမန္းၾကည္႔ပါ။)

မရိုမေသေျပာရမယ္ဆိုရင္ ဗုဒၶ ေဂါတမ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ဟာ နီေပါႏိုင္ငံက ကုလားလူမ်ိဳး ႏိုင္ငံျခားသား ျဖစ္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ထက္သန္ပါတယ္ ဆိုတဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြ ဘာလို႔မ်ား နီေပါႏိုင္ငံက တိုင္းတပါးသားကို ကိုးကြယ္ၿပီး သူေဟာခဲ႔တရားေတာ္ေတြကို လိုက္နာက်င္႔သံုးေနၾကပါသလဲ။

အဓိကဆိုလိုခ်င္တာကေတာ႔ လူမ်ိဳးျခား၊ ဘာသာျခားဆိုတဲ႔ ပညတ္ခ်က္ေတြ ဖယ္ရွားၿပီး လူသားတဦးနဲ႔ တစ္ဦးခ်စ္ခင္ေလးစားၾကရင္ ကမာၻေျမႀကီးပိုမို ၿငိမ္းခ်မ္းေနမွာပါ။

myanmarspac.com မွကူးယူထားၿခင္းၿဖစ္ပါသည္ ။

This post is supported by a Buddish friend.